A guide without wisdom cannot lead others - Sarvajna Vachanagalu

ಸರ್ವಜ್ಞರ ಈ ವಚನವು ನಾಯಕತ್ವ, ಗುರುತ್ವ ಮತ್ತು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇತರರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಬೇಕಾದರೆ, ಮೊದಲು ಆತನೇ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು. ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ಬೋಧಿಸುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆಳವಾದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಈ ವಚನ ನೀಡುತ್ತದೆ.ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ವಜ್ಞರು ಒಂದು ಸರಳ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಊರಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಗುರಿ ತಲುಪದೆ ದಾರಿ ತಪ್ಪುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು. ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಅನುಭವವಿಲ್ಲದ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯದ ಅಥವಾ ತಪ್ಪು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ಅಂಧವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಅವರು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.ಎರಡನೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಗುರುನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಸರ್ವಜ್ಞರು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗುರು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಪಾಠ ಹೇಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ; ತನ್ನ ಜೀವನದಿಂದಲೇ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಆದರ್ಶ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅವರ ಮಾತು ಮತ್ತು ನಡೆ ಒಂದೇ ಆಗಿರಬೇಕು. ನಿಜವಾದ ಗುರು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಜ್ಞಾನ, ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ತಾನೇ ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿದ್ದು, ತಪ್ಪು ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವನು ಗುರು ಎಂಬ ಹೆಸರಿಗೆ ಅರ್ಹನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಈ ವಚನವು ಕೇವಲ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಪೋಷಕರು, ನಾಯಕರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಪೋಷಕರನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಮಾಜವು ನಾಯಕರನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ನಡೆ-ನುಡಿ ನಮ್ಮ ಮಾತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ.ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವುದು ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಅನುಭವವೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ಸರ್ವಜ್ಞರು ಇದೇ ಸತ್ಯವನ್ನು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.ಈ ವಚನವು ನಮಗೆ ಒಂದು ಶಾಶ್ವತ ಜೀವನ ಪಾಠವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ—ಮೊದಲು ನಾವು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು, ನಂತರ ಇತರರಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸಬೇಕು. ಮಾತುಗಳಿಂದಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಉದಾಹರಣೆಯಿಂದಲೇ ಜನರಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಬೇಕು. ನಿಜವಾದ ಗುರು ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ನಾಯಕ ಎಂದರೆ ತನ್ನ ಜೀವನವೇ ಇತರರಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ.